غزل ۴۷۰۵ - از انقلاب دهر نیفتم ز اعتبار

از انقلاب دهر نیفتم ز اعتبار
گرد یتیمی گهرم، چون شوم غبار ۱

چون سرو نیست بی ثمری بار خاطرم
کج می کنم نگه به درختان میوه دار ۲

از مشرب وسیع، درآفاق گشته ام
با مهر، هم پیاله و با صبح، هم خمار ۳

از روی گرم عشق فروزد چراغ من
آتش مرا به رقص درآرد سپندوار ۴

کاه سبک عنان ز ملاقات کهربا
درعهد بی نیازی من می کند کنار ۵

ما چون صدف به کد یمین آب می خوریم
از بحر نیستیم به یک قطره شرمسار ۶

برهر زمین که سایه کند سبز می شود
از کلک من ترست ز بس سرو جویبار ۷

صائب که مرغ خانگیش نسر طایرست
درراه جغد کی فکند دام انتظار؟ ۸