این شعر از صائب تبریزی به موضوعات عشق، گوشهگیری، طبیعت و فلسفه زندگی میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند بوسه در کنج دهان یار، خورشید در کوهسار و عنکبوت در غار، مفاهیم عمیقی مانند عزلت، حیا، فتنه و گزند را بیان میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'نرگس خونخوار' و 'زهر در مهره' ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
غزل ۴۶۴۲ - بوسه را کنج دهان یار دارد گوشه گیر
گوشه های دلنشین بسیاردارد گوشه گیر ۱
سربه صحرا دادحشر آسودگان خاک را
همچنان ماراخیال یار داردگوشه گیر ۲
نیست ازعزلت غرض زهاد را جز صید خلق
عنکبوتان را مگس در غار دارد گوشه گیر ۳
سخت می گیرد فلک برمردم روشن گهر
لعل را خورشید درکهسارداردگوشه گیر ۴
حسن عالمگیر او خورشید عالمتاب را
از حیا در رخنه دیوار دارد گوشه گیر ۵
از تریهای فلک دل درحجابت غفلت است
در نیام این تیغ رازنگارداردگوشه گیر ۶
می کنند از فتنه مردم گوشه گیری اختیار
فتنه راآن نرگس خونخوار دارد گوشه گیر ۷
از گزند خال زیرزلف او ایمن مباش
زهررادرمهره اینجامارداردگوشه گیر ۸
از ملامت اهل دل صائب به عزلت ساختند
غنچه را زخم زبان خار دارد گوشه گیر ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.