این شعر از حافظ، زیبایی و فتنهگری معشوق، تضادهای زندگی مانند خیر و شر، و بیثباتی دنیا را بیان میکند. شاعر از عشق و جنون، ناپایداری قدرت، و پیچیدگیهای اخلاقی سخن میگوید.
مفاهیم عمیق عرفانی، فلسفی و اخلاقی موجود در شعر نیاز به درک و تجربهی کافی از زندگی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است.
غزل ۴۵۹۴ - ای بر روی تو از آینه گل صافتر
فتنه روی زمین زلف تو را در زیر سر ۱
هر که از بت روی گردان شد نبیند روی حق
هر که از زنار برگردد نمی بندد کمر ۲
آتش سوزنده رانتوان به چوب اندام داد
چوب گل دیوانگان رامی کند دیوانه تر ۳
دوربینان از خزان تنگدستی فراغند
مرغ زیرک در بهاران می کشد سرزیرپر ۴
گاه باشد کز غباری لشکری بر هم خورد
تا خطش سر زد، سپاه زلف شد زیرو زبر ۵
در رگ جان هرکه را چون رشته پیچ وتاب نیست
زود باشدسر برآرد از گریبان گهر ۶
بس که درشر خیر ودر خیرجهان شر دیده ام
مانده ام عاجز میان اختیار خیروشر ۷
نیست ذوق سلطنت مارا، وگرنه ریخته است
چون حباب وموج در بحر فنا تاج وکمر ۸
تا ازان شیرین سخن حرفی مکرر بشنوم
خویش راصائب کنم دربزم او دانسته کر ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.