این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که بر اهمیت صداقت، صبر، قناعت و دوری از تظاهر تأکید دارد. شاعر از مفاهیمی مانند عشق، ماتم، غیرت و عرفان برای بیان پیام خود استفاده کرده و مخاطب را به تفکر و خودشناسی دعوت میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۴۵۳۹ - محو تو بهشت جو نباشد
آیینه دل دو رو نباشد ۱
در حلقه ماتم فلک مرد
شرط است که خنده رو نباشد ۲
چون کعبه خوش است دل که سالی
ده روز گشاده رو نباشد ۳
غمازی عشق اضطراب است
چون زلف عبیر بو نباشد ۴
بگشای نظر که عارفان را
روزی ز ره گلو نباشد ۵
در شرع شریف اهل غیرت
نان بهتر از آبرو نباشد ۶
هر چند تیمم است جایز
در مرتبه وضو نباشد ۷
چون موج در استخوان قانع
تب لرزه جستجو نباشد ۸
از باده کشان مجوی تدبیر
عقلی به سر کدو نباشد ۹
چون غنچه خموش باش صائب
تا باعث گفتگو نباشد ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.