خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که به مضامینی مانند رهایی از غم، لذت بردن از زندگی، و پذیرش سختی‌ها می‌پردازد. شاعر از نمادهایی مانند می، عید، و طبیعت برای بیان احساسات خود استفاده می‌کند و بر اهمیت شادی و گذر از مشکلات تأکید دارد.

متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره‌های غیرمستقیم به مصرف نوشیدنی‌های الکلی (مانند می و باده) وجود دارد که برای گروه سنی پایین‌تر مناسب نیست.

مشاهده کامل

چون رنگ می زمینا بیرون دوید باید
نه پرده فلک از هم درید باید

کرسی چه حاجت آن را کز عرش برگذشته است
از زیر پای منصور کرسی کشید باید

سالی دو عید مارا از غم برون نیارد
از باده دوساله هر دم دوعید باید

گرحنظل فلک را در ساغری فشارند
با جبهه گشاده برسرکشید باید

آنجا که شام ماتم گیسو ز هم گشاید
جانی به تازه رویی چون صبح عید باید

با هر سیه گلیمی نازکدلان نجوشند
تشریف پیرهن را چشم سفید باید

منشوررستگاری است طومار خودحسابان
در روزنامه خود هر روز دید باید

نوش دکان هستی آمیخته است با نیش
چون خنده ای دهد رو لب را گزید باید

سودای آب حیوان بیم زیان ندارد
از میفروش می را با جان خرید باید

نتوان به پای رفتن این راه را بریدن
چندان که هست میدان از خود رمید باید

این آن غزل که گفته است وقتی کلیم غزنین
ای یار بی تکلف ما را نبید باید

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir