این شعر به مضامینی مانند ناامیدی، تنهایی، نادانی، و جستجوی معنا در زندگی میپردازد. شاعر از ناتوانی انسان در رسیدن به آرزوها، بیتوجهی دیگران به رنجها، و ارزش دانش و بینش واقعی سخن میگوید. همچنین، اشارهای به مفاهیم عرفانی مانند معراج و منصور حلاج دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر برای درک و تجزیهوتحلیل، به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات مانند «غوطه به خون» ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
غزل ۴۳۴۹ - هر شیشه دلی حوصله شور ندارد
عریان جگر خانه زنبورندارد ۱
در پله معراج رسد گوی ز چوگان
از دار محابا سر منصور ندارد ۲
نادان که کند دعوی دانش بر نادان
زشتی است که شرم از نظر کورندارد ۳
زد غوطه به خون برلب هر کس زدم انگشت
این غمکده یک خاطر مسرور ندارد ۴
از دیده بیناست غرض دیدن خوبان
پوشیده به آن چشم که منظور ندارد ۵
ز اندوختن دانه دل سیر نگردد
در حرص کمی خال تو از مور ندارد ۶
صائب سخن سبز بود زنده جاوید
فیروزه من کان نشابورندارد ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.