این شعر از صائب تبریزی بیانگر احساسات عمیق و عاشقانهای است که با تصاویر شاعرانه و استعارههای زیبا همراه شده است. شاعر از عشق، درد دل، و انتظار سخن میگوید و از طبیعت و عناصر آن برای بیان احساسات خود استفاده میکند.
متن شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعارههای پیچیده است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد دل و انتظار نیاز به بلوغ فکری برای درک کامل دارند.
غزل ۴۲۶۴ - پهلوی چرب، دشمن روشن گهر شود
ماه تمام، دنبه گداز از نظر شود ۱
یک ناله چون سپند نداریم بیشتر
انصاف نیست ناله ما بی اثر شود ۲
قمری ز طوق حلقه کند نام سرو را
در گلشنی که قامت او جلوه گر شود ۳
چشمی که هست شور قیامت فسانه اش
کی از تپیدن دل ما باخبر شود ۴
چندان که خون دل ز شفق بیشتر خورم
چون صبح روشنایی من بیشتر شود ۵
برگ گلی که مایه آرام بلبل است
بر شبنم رمیده جناح سفر شود ۶
بر فرق هر که سایه درین نشائافکنی
در پیش آفتاب قیامت سیر شود ۷
صائب مرا ز می نتوان سیر چشم کرد
کز آب تلخ، تشنه لبی بیشتر شود ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.