این شعر با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، به موضوعاتی مانند عشق، تقدیر، عدالت، و مرگ میپردازد. شاعر از مفاهیمی مانند رهایی، درد عشق، و ناپایداری دنیا سخن میگوید و با نگاهی فلسفی به زندگی و سرنوشت انسان نظر میاندازد.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر، همچنین استفاده از استعارههای پیچیده، برای درک کامل نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. بنابراین، این متن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
غزل ۴۲۴۸ - آزاده چون مسیح بر افلاک می رود
این منزل از کسی است که چالاک می رود ۱
بیدرد را چو مار گزد سایه کمند
عاشق به چشم حلقه فتراک می رود ۲
در مشرب پیاله کشان نیست سرکشی
بر هر طرف که می کشیش تاک می رود ۳
بخت سیاه صیقل ارباب بینش است
از سیر گلخن آینه ها پاک می رود ۴
راه ستمگران ز خس و خار پاک نسیت
آتش همیشه بر سر خاشاک می رود ۵
ما را نظر یه جامه و دستار پاک نیست
اینجا سخن ز چشم ودل پاک می رود ۶
بی پرده گردد آن که درد پرده کسان
نباش بی کفن به ته خاک می رود ۷
صائب به خنده هر که درین باغ لب گشود
چون گل به خاک با دل صد چاک می رود ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.