خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که از زیبایی‌های طبیعت و عشق سخن می‌گوید. شاعر از نوای نای دولت، شادی جهانیان، و عشق به معشوق صحبت می‌کند. او خود را در برابر عظمت معشوق کوچک و ناچیز می‌بیند و از شور و حال عاشقی سخن می‌گوید.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم عمیق نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.
غزل ۲۹۶۷ - آمد ز نای دولت، بار دگر نوایی
آمد زِ نایِ دولت، بارِ دِگَر نَوایی
ای جان بِزَن تو دستی، وِیْ دل بِکوب پایی ۱
تابان شُده‌ست کانی، خندان شُده جهانی
آراسته‌ست خوانی، دَر می‌رَسَد صَلایی ۲
بر بویِ نوبهاری، بر رویِ سَبزه زاری
در عشقِ خوش عِذاری، ما مَست و هایِ هایی ۳
او بَحْر و ما سَحابی، او گَنج و ما خَرابی
در نورِ آفتابی، ما هَمچو ذَرّه‌هایی ۴
شوریده‌ام، مُعافَم، بُگْذار تا بِلافَم
مَهْ را فروشِکافَم، با نورِ مُصطَفایی ۵
ای جان بِزَن تو دستی، وِیْ دل بِکوب پایی ۱
تابان شُده‌ست کانی، خندان شُده جهانی
آراسته‌ست خوانی، دَر می‌رَسَد صَلایی ۲
بر بویِ نوبهاری، بر رویِ سَبزه زاری
در عشقِ خوش عِذاری، ما مَست و هایِ هایی ۳
او بَحْر و ما سَحابی، او گَنج و ما خَرابی
در نورِ آفتابی، ما هَمچو ذَرّه‌هایی ۴
شوریده‌ام، مُعافَم، بُگْذار تا بِلافَم
مَهْ را فروشِکافَم، با نورِ مُصطَفایی ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۹۶۶ - هر چند بی‌گه آیی، بی‌گاه خیز مایی
گوهر بعدی:غزل ۲۹۶۸ - ای چنگیان غیبی از راه خوش نوایی
نظرها و حاشیه ها
۱
سلام لطفاً ترتیبی بدهید که وقتی مراجعه به سایت شما می‌نماییم بتوانیم با نوشتن شماره غزل آنرا بیابیم ممنونم