غزل ۳۷۰۸ - زبان شکوه ما لعل یار می بندد

زبان شکوه ما لعل یار می بندد
لب پیاله دهان خمار می بندد ۱

ز جوش باده خم از جای خویشتن نرود
جنون چه طرف ازین خاکسار می بندد؟ ۲

غبار خاطر من آنقدر گران خیزست
که ره به جلوه سیل بهار می بندد ۳

به من عداوت این چرخ نیلگون غلط است
کدام آینه طرف از غبار می بندد؟ ۴

به این امید که در دامن تو آویزد
نسیم پیرهن از مصر بار می بندد ۵

اگر نه روی تو آیینه را دهد پرداز
دگر که آب درین جویبار می بندد؟ ۶

کلید آه ترا جوهری اگر باشد
که بر رخ تو در این حصار می بندد؟ ۷

به دست، کار جهان را تمام نتوان کرد
جهان ازوست که همت به کار می بندد ۸

جواب آن غزل بلبل نشابورست
که رنگ لاله و گل برقرار می بندد ۹