این متن شعری است که به زندگی و معنای آن میپردازد. شاعر از رنگ زندگی و ننگ زندگی سخن میگوید و به دنبال یافتن معنای زندگی در ذرات و عناصر مختلف است. او به تفاوت بین اهل صلح و ناکسان اشاره میکند و اینکه چگونه برخی زندگی را میفهمند و برخی دیگر در جنگ با آن هستند.
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند و آن را درک کنند.
غزل ۲۹۶۱ - در رنگ یار بنگر، تا رنگ زندگانی
بر رویِ تو نشیند، ای نَنگِ زندگانی ۱
هر ذَرّهیی دَوان است، تا زندگی بِیابَد
تو ذَرّهیی نداری آهنگِ زندگانی؟ ۲
گَر زان که زندگانی، بودی مِثالِ سنگی
خوشْ چَشمهها دَویدی، از سَنگِ زندگانی ۳
در آیِنِه بِدیدم، نَقْشِ خیالِ فانی
گفتم چهیی تو؟ گفتا من زنگِ زندگانی ۴
اَنْدَر حَیاتِ باقی، یابی تو زندگان را
وین باقیانِ کیانند؟ دِلْتَنگِ زندگانی ۵
آنها که اهلِ صُلح اند، بُردند زندگی را
وین ناکَسان بِمانَند در جَنگِ زندگانی ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.