این شعر از صائب تبریزی بیانگر احساسات عاشقانه و دردهای روحی است. با استفاده از استعارههای زیبا مانند چشم آیینه، مژه عاشق، و زخم آینه، شاعر به توصیف حالات درونی و عاطفی میپردازد. همچنین، اشارهای به ناپایداری دنیا و تأثیرات طبیعت بر زندگی انسان دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال بهطور کامل قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها و مفاهیم نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارند.
غزل ۳۶۲۵ - چشم آیینه گر از خواب بهم می آید
مژه عاشق بیتاب بهم می آید ۱
خون گرم است علاج دهن شکوه زخم
رخنه دل ز می ناب بهم می آید ۲
خس و خاری که درین دامن صحرا پهن است
به سبکدستی سیلاب بهم می آید ۳
در دل صاف نماند اثر تیغ زبان
زخم این آینه چون آب بهم می آید ۴
صائب از جلوه مستانه آن دشمن دین
لب خمیازه محراب بهم می آید ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.