این شعر از صائب تبریزی است که با استفاده از استعارهها و تصاویر پیچیده، به موضوعاتی مانند عدالت، غیرت، عشق، دانش و جهل میپردازد. شاعر از عناصری مانند شمشیر، آیینه، خون، زندان و دیو برای بیان مفاهیم عمیق استفاده کرده است.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از تصاویر و استعارهها ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا نامفهوم باشد.
غزل ۳۶۱۵ - حسن از دیدن خود بر سر بیداد آید
کار شمشیر ز آیینه فولاد آید ۱
کشتگان تو ز غیرت همه محسود همند
گرچه یکدست خط از خامه فولاد آید ۲
از دل خونشده ماست نگارین پایش
چون ازان زلف برون شانه شمشاد آید؟ ۳
نفس کامل شود از تنگی زندان بدن
دیو ازین شیشه برون همچو پریزاد آید ۴
دل اگر نالد ازان خنده پنهان چه عجب؟
کز نمک آتش سوزنده به فریاد آمد ۵
سخن هرکه ندارد ز تأمل مغزی
سست باشد، اگر از خامه فولاد آید ۶
شاهد تیرگی جهل بود لاف گزاف
که سگ از سرمه شب بیش به فریاد آید ۷
گرچه از چهره پرد رنگ ز سیلی صائب
رنگ بر روی من از سیلی استاد آید ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.