این متن شعری از صائب تبریزی است که مضامین مختلفی مانند حرص و آز، رنج و سختیهای زندگی، تقدیر و سرنوشت، و عشق را در بر میگیرد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای عمیق، به بیان حقایق زندگی و انسان میپردازد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از استعارهها و مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
غزل ۳۵۹۶ - حرص را تشنگی افزون به زر و مال شود
چشم آیینه کجا سیر ز تمثال شود؟ ۱
بهره خواجه ز اسباب به جز محنت نیست
عرق از بار گران قسمت حمال شود ۲
تا نمیرد، ز تردد نکشد پای حریص
راحت مور در آن است که پامال شود ۳
می دود بس که پی خرمن مردم چشمت
پوست وقت است بر اندام تو غربال شود ۴
چون شب تار به یک روز سیه می سازی
گر ترا روی زمین نامه اعمال شود ۵
به شکستی که ز دوران رسد آزرده مباش
که قفس چون شکند شهپر اقبال شود ۶
مصلحت نیست ز شیرین سخنان خاموشی
زنگ آیینه بود طوطی اگر لال شود ۷
طلب دل مکن از زلف که سر می بازد
دزد را هرکه شب تار به دنبال شود ۸
صائب از چرخ همین کام تمنا دارد
که سرش در قدم سرو تو پامال شود ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.