این شعر از صائب تبریزی، با استفاده از تصاویر و استعارههای غنی، به موضوعات عشق، شرابنوشی و رنجهای عاطفی میپردازد. شاعر از دلبر رعنا، شراب، داغ دل و رنجهای عشق سخن میگوید و از عناصری مانند «سینه عنقا»، «داغ اغیار» و «نمک سودا» برای بیان احساسات خود استفاده میکند.
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشارههای غیرمستقیم به شراب و مینوشی و نیز رنجهای عاطفی، مناسبتر است برای سنین بالاتر که توانایی تحلیل و درک این مفاهیم را دارند.
غزل ۳۴۳۵ - ساقی بزم اگر آن دلبر رعنا باشد
دور اول همه را نشأه دوبالا باشد ۱
از هوای شب آدینه مجو صافدلی
درد می در قدح آخر مینا باشد ۲
دور ازان بزم شرابی به قدح می ریزم
که کبابش همه از سینه عنقا باشد ۳
داغ این است که در سینه من پهن شده است
لاله آن نیست که در دامن صحرا باشد ۴
داغ اغیار به صد کان نمک شور نشد
داغ ما نیست نمک خورده سودا باشد ۵
چون کشم با لب او باده پنهان صائب
رشک بر چشم حباب است اگر وا باشد ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.