این متن شعری عرفانی و فلسفی است که به موضوعاتی مانند عشق، صبر، گذر زمان، تغییر و تحول در زندگی، و مفاهیم عمیق انسانی میپردازد. شاعر از استعارههای زیبا مانند کوه، کبک، ماه، و آیینه استفاده کرده تا احساسات و تجربیات انسانی را به تصویر بکشد.
متن دارای مفاهیم عمیق و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند عشق و تحولات روحی ممکن است برای مخاطبان جوانتر چالشبرانگیز باشد.
غزل ۳۲۸۶ - صبر در عشق ز دلها سفری می گردد
کوه در راه طلب کبک دری می گردد ۱
پرتو عاریتی نعل در آتش دارد
دولت ماه به یک شب سپری می گردد ۲
می و مطرب نبود زنده دلان را در کار
خنده بر غنچه نسیم سحری می گردد ۳
از نظرها ز خط سبز شود پنهان حسن
آدمیزاد درین شیشه پری می گردد ۴
غوطه در خون زند آن کس که کند غمازی
صبح خونین جگر از پرده دری می گردد ۵
همچو آیینه که در شارع عام آویزند
عمر من صرف پریشان نظری می گردد ۶
سیل را پل نتواند ز سفر مانع شد
قامت هر که شود خم، سپری می گردد ۷
شد ز بی حاصلیم قامت چون تیر، کمان
شاخ هر چند خم از پر ثمری می گردد ۸
عشق گردید هوس در دل سودا زده ام
دیو در شیشه عشاق پری می گردد ۹
هر کجا کار به افتادگی از پیش رود
بال و پر باعث بی بال و پری می گردد ۱۰
می شود نقص بصیرت سبب وسعت رزق
تنگ این دایره از دیده وری می گردد ۱۱
صائب آرام دل من به جناح سفرست
تا که دیگر ز عزیزان سفری می گردد؟ ۱۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.