این متن شعری عرفانی و غنایی است که با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، به موضوعاتی مانند عشق، تقدیر، ناامیدی و امید میپردازد. شاعر از عناصری مانند لعل، طوطی، خال موزون، آتش، کوثر و اسکندر برای بیان احساسات و مفاهیم عمیق استفاده کرده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از استعارهها و اشارات تاریخی نیاز به دانش ادبی و فرهنگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب میشود.
غزل ۳۱۴۴ - به دور خط زشرم آن لعل جان پرور برون آمد
زجذب طوطیان از بند نی، شکر برون آمد ۱
زخط عالم سیه شد در نظر آن خال موزون را
سرآید عمر موری را که بال و پر برون آمد ۲
نگاهش تا زمژگان تاخت بیرون سوخت عالم را
عجب آتش عنانی از صف محشر برون آمد ۳
نه امروز از خرابات مغان مخمور می آیم
مکرر ساغرم لب تشنه از کوثر برون آمد ۴
چو قسمت نیست، از اقبال کاری برنمی آید
زظلمت با دهان خشک اسکندر برون آمد ۵
مگردان روی از بخت سیه گر بینشی داری
که اخگر شسته رو از زیر خاکستر برون آمد ۶
زفکر عاقبت دریای خون شد قطره ام صائب
که از بحر صدف می بایدم گوهر برون آمد ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.