این متن شعری است که از مفاهیم عمیق فلسفی، عرفانی و اخلاقی سخن میگوید. شاعر از رهایی از دنیای مادی، شجاعت در برابر ظلم، عزلت و آرامش درونی، و تحول شخصیت سخن میگوید. همچنین، اشارهای به داستان فرهاد و شیرین دارد و از درد و رنج عشق و زندگی میگوید.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'تیغ جلاد' یا 'خونبها' ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
غزل ۳۰۳۳ - زرفتارت امان از عالم ایجاد برخیزد
به جای گرد از بنیاد هستی داد برخیزد ۱
زبیباکی چنان مردانه زیر تیغ بنشینم
که فکر خونبها از خاطر جلاد برخیزد ۲
زعزلت فارغ از رد و قبول خلق گردیدم
شود آسوده شمعی کز گذار باد برخیزد ۳
به سختی هر که تن در داد شیرین کار می گردد
که از دامان کوه بیستون فرهاد برخیزد ۴
مهیای خرابی گوشه غمخانه ای دارم
که از دامن فشاندن گردم از بنیاد برخیزد ۵
زحیرت همچنان در وادی سرگشتگی محوم
اگر در هر قدم خضری پی ارشاد برخیزد ۶
به هر دامی که افتد بلبل آتش نوای من
زشادی چون سپند از دانه اش فریاد برخیزد ۷
خوشم با ترک سر، ورنه نگاهی می کنم صائب
که جوهر همچو آه از خنجر جلاد برخیزد ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.