این متن شعری است که به مضامین عرفانی، فلسفی و انسانی میپردازد. شاعر از مفاهیمی مانند شراب ناب، ریگ روان، سفیدی مو، غفلت، سیل، سالک، دل، پروانه، مهتاب، دریا و ماهی استفاده کرده تا احساسات عمیق انسانی و سفر روحانی را بیان کند. همچنین، به موضوعاتی مانند گذر زمان، فریب، تسلی و جستجوی معنا اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از استعارهها و نمادها (مانند شراب ناب) نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
غزل ۳۰۰۱ - مرا پیمانه کی سیر از شراب ناب می سازد؟
کجا ریگ روان را شبنمی سیراب می سازد؟ ۱
سفیدیهای مو گفتم پر و بالم شود، غافل
که غفلت بادبان را پرده های خواب می سازد ۲
به دریا می رساند سیل خاک پای در گل را
خوشا احوال آن سالک که دل را آب می سازد ۳
زهر خامی نمی آید فریب پختگان دادن
تسلی کی دل پروانه را مهتاب می سازد؟ ۴
لطیف افتاده و بیرنگ چندان آب این دریا
که ماهی را زهجر خویشتن قلاب می سازد ۵
عبث خم در خم من دارد آن ابر و کمان صائب
دل هر جایی من کی به یک محراب می سازد؟ ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.