این متن شعری عاشقانه و اخلاقی است که از عناصر طبیعت و تمثیلهای مختلف برای بیان احساسات و مفاهیم عمیق استفاده میکند. شاعر از عشق، وفاداری، احسان، و ناپایداری دنیا سخن میگوید و با تصاویری مانند زلف یار، آب زندگی، گلزار ابراهیم، و دریای سخاوت، مفاهیم را به زیبایی بیان میکند.
متن شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تمثیلها و اشارات عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
غزل ۳۰۰۰ - به رغبت با خم زلفش دل بیتاب می سازد
چو آب زندگی با ماهی این قلاب می سازد ۱
شود گلزار ابراهیم آتش بر گنهکاران
دل ما را چنین گر شرم عصیان آب می سازد ۲
به احسان ای توانگر دستگیری کن فقیران را
که دریا بهر ریزش ابر را سیراب می سازد ۳
سپهر کجرو از جا در نیارد اهل تمکین را
خس و خاشاک را سرگشته این گرداب می سازد ۴
سفیدیهای مو گفتم شود صبح امید من
ندانستم که غفلت پرده های خواب می سازد ۵
وفاداری مجو از دولت هر جایی دنیا
به یک روزن کجا خورشید عالمتاب می سازد؟ ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.