این متن شعری است که از عناصر طبیعت مانند گل، سنگ، دریا و موج برای بیان مفاهیم عرفانی و اخلاقی استفاده میکند. شاعر از تصاویر زیبا و نمادین برای انتقال پیامهایی مانند صبر، تحمل، پاکی و افتادگی بهره میگیرد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۲۷۰۱ - دل خراب از خنده پنهان آن گل می شود
سنگ این مینای خالی پرتو مل می شود ۱
ساحل دریای آشوب است ترک اختیار
موج بر خاشاک از افتادگی پل می شود ۲
در طریق ما که نعل واژگون خضر ره است
بیشتر خون بر سر تیغ تغافل می شود ۳
سیل را کوتاهی دیوار عاجز می کند
سد راه دشمن غالب تحمل می شود ۴
پاک گردد هر که صائب دامن پاکان گرفت
اشک شبنم سرخ رو از دامن گل می شود ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.