این متن شعری است که به بیان احساسات عمیق و عاشقانه میپردازد و از مفاهیمی مانند عشق، رنج، تقدیر، و طبیعت استفاده میکند. شاعر از تشبیهات و استعارههای زیبا برای انتقال احساسات خود بهره میبرد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات و استعارهها نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
غزل ۲۶۵۲ - شورش عشقم ز تدبیر نصیحتگر فزود
کعبه بر زنجیر مجنون حلقه دیگر فزود ۱
هر چه از جان کاستم افزود بر جسم ضعیف
هر چه کم گردید ازاخگر به خاکستر فزود ۲
خصی بخت سیه ما بیکسان را بس نبود
کآسمان بر روی آن داغی هم از اختر فزود ۳
مهربانی آب در جوی هنر می آورد
روی گرم شعله بر خوشبویی عنبر فزود ۴
جوهر ذاتی رهین منت مشاطه نیست
بحر نتواند به کوشش آب بر گوهر فزود ۵
آه صائب رو به صحرای قیامت چون نهاد
شعله ها بر گرمی هنگامه محشر فزود ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.