این متن شعری با مضامین عرفانی و اخلاقی است که بر روی مفاهیمی مانند سخاوت، قناعت، رهایی از تعلقات دنیوی و عشق الهی تأکید دارد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند سیر چشمی خاک، مور در وادی سلیمان، لاله داغدار و شبنم تسخیرکننده خورشید، مخاطب را به تفکر در مورد زندگی و ارزشهای والا دعوت میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
غزل ۲۵۴۷ - سیر چشمی خاک در چشم سخاوت می کند
مور این وادی سلیمان را ضیافت می کند ۱
ای دل بیدرد، چندین درد را صاحب مشو
لاله داغ خویش را بر سینه قسمت می کند ۲
در گلستانی که جولانگاه سرو همت است
شبنمی تسخیر خورشید قیامت می کند ۳
نیستی طاوس، در قید خودآرایی مباش
کعبه با یک جامه در سالی قناعت می کند ۴
شیوه اهل محبت نیست دل برداشتن
در فلاخن سنگ ما قصد اقامت می کند ۵
صائب از قید تعلق فرد شو آسوده باش
باغ چون بی برگ شد خواب فراغت می کند ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.