غزل ۲۴۲۰ - یار ساقی گشت و مطرب هم نوا پرداز شد

یار ساقی گشت و مطرب هم نوا پرداز شد
چرخ گو ناسازشو چون صحبت ما ساز شد ۱

از تماشای رخت اشکم سبک پرواز شد
آفت چشم است چون آیینه خوش پرداز شد ۲

دیده هر کس به کبک خوشخرام او فتاد
سینه اش از زخم ناخن سینه شهباز شد ۳

بر نیاید پرده شرم و حیا با حسن شوخ
نغمه رسوای جهان از پرده های ساز شد ۴

تا برون کردم ز خاطر خار خار آشیان
از قفس بر روی من درهای رحمت باز شد ۵

از شکستن ساز می گردد خلاص از گوشمال
ایمن از گردون شدم تا بخت من ناساز شد ۶

نیست استاد آن که گاهی تیرش آید بر هدف
آن کماندارست پیش ما که جمع انداز شد ۷

ناقصان را در ترقی خودنمایی لازم است
مشک چون گردید خون می بایدش غماز شد ۸

هر که چون شبنم درین گلزار خود را جمع کرد
بی تکلف می تواند آسمان پرواز شد ۹

همچو مغز پسته طوطی در شکر پنهان شده است
کلک شکر بار صائب تا سخن پرداز شد ۱۰