خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از صائب تبریزی، زیبایی خط و خلق را با طبیعت و احساسات انسانی پیوند می‌دهد. با تصاویری مانند مژگان گیرا، کبوتر و شهباز، بلبل و گل، و احساساتی مانند حسرت و درد، شاعر حالات عاشقانه و عرفانی را به تصویر می‌کشد. پایان شعر با اشاره به رنج و اشک، عمق احساسات شاعر را نشان می‌دهد.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با استفاده از استعاره‌های پیچیده، برای درک و تجربه بهتر، مناسب مخاطبان با سطح درک ادبی بالاتر است.
غزل ۲۴۱۹ - حسن خط با حسن خلق و مردمی انباز شد
حسن خط با حسن خلق و مردمی انباز شد
رفته رفته آخر حسنش به از آغاز شد ۱
حرفی از گیرایی مژگان او کردم رقم
نامه بر بال کبوتر چنگل شهباز شد ۲
بلبل ما گر چنین گرم نواسنجی شود
تخم گل خواهد سپند شعله آواز شد ۳
تا برآمد بر سپهر شاخ، گلچینش ربود
شوخی گل چون شرر آخر به یک پرواز شد ۴
بس که حسرتهای رنگین دل به روی هم نهاد
رفته رفته سینه ام چون کلبه بزاز شد ۵
صائب از خون جگر خوردن نیاسودم دمی
تا به روی داغ همچون لاله چشمم باز شد ۶
رفته رفته آخر حسنش به از آغاز شد ۱
حرفی از گیرایی مژگان او کردم رقم
نامه بر بال کبوتر چنگل شهباز شد ۲
بلبل ما گر چنین گرم نواسنجی شود
تخم گل خواهد سپند شعله آواز شد ۳
تا برآمد بر سپهر شاخ، گلچینش ربود
شوخی گل چون شرر آخر به یک پرواز شد ۴
بس که حسرتهای رنگین دل به روی هم نهاد
رفته رفته سینه ام چون کلبه بزاز شد ۵
صائب از خون جگر خوردن نیاسودم دمی
تا به روی داغ همچون لاله چشمم باز شد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۴۱۸ - جذبه شوق تو هر کس را گریبان گیر شد
گوهر بعدی:غزل ۲۴۲۰ - یار ساقی گشت و مطرب هم نوا پرداز شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
