این متن شعری است که به موضوعات مختلفی از جمله عیبجویی، غیرت، صبر، تقدیر، بخت و اقبال، و هنر میپردازد. شاعر از طریق استعارهها و تشبیههای زیبا، مفاهیم عمیق انسانی و فلسفی را بیان میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها و تشبیهها نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
غزل ۲۳۸۹ - عیبجو چندان که عیب از ما بدر می آورد
غیرت ما زور بر کسب هنر می آورد ۱
گر گهر در آتش افتد، به که از قیمت فتد
یوسف ما در چه کنعان بسر می آورد ۲
دست کوته دار از طول امل کاین شاخسار
چون به بار آید پشیمانی ثمر می آورد ۳
هر که را چون رشته دور چرخ پیچ و تاب داد
سر زجیب گوهر سیراب برمی آورد ۴
نخل مومین، میوه خورشید بار آورد و ریخت
در چه موسم نخل ما یارب ثمر می آورد؟ ۵
آب تیغ او عجب دارم نصیب من شود
طالعی دارم که از دریا خبر می آورد ۶
بخت ما حاضرجوابی از مزاج کوه برد
کی جواب نامه ما نامه بر می آورد؟ ۷
حسن در هر جا که باشد چشم زخمی لازم است
سوزن از جیب مسیحا سربدر می آورد ۸
صائب از تلخی مذاق عیبجو رد می کند
ابر ما گر آب از جوی گهر می آورد ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.