غزل ۲۱۱۵ - تمکین خرام تو ز بسیاری دلهاست

تمکین خرام تو ز بسیاری دلهاست
این سیل، بلنگر ز گرانباری دلهاست ۱

هر حلقه ای از زلف تو، چون حلقه ماتم
از نوحه و از گریه و از زاری دلهاست ۲

بی جلوه انجم، دل شب پرده خواب است
فیض شب آن زلف ز بیداری دلهاست ۳

از شورش جانهاست پریشانی آن زلف
بیماری چشمش ز پرستاری دلهاست ۴

از جلوه او، کیست ز دل دست نشوید؟
خار و خس این سیل، عنانداری دلهاست ۵

مشکل که کند گوش، امان نامه خط را
خال تو که مشغول جگرخواری دلهاست ۶

تا دل نشود بیخبر، آسوده نگردد
مستی عرق صحت بیماری دلهاست ۷

صائب دو جهان سوزد اگر روی نماید
آن نور که در پرده زنگاری دلهاست ۸