غزل ۲۰۹۳ - نتوان به دستگیری اخوان ز راه رفت

نتوان به دستگیری اخوان ز راه رفت
یوسف به ریسمان برادر به چاه رفت ۱

من بودم و دلی که مرا غمگسار بود
آن نیز رفته رفته به خرج نگاه رفت ۲

رویت ز آفتاب کشید انتقام ما
گر ز آفتاب رنگ ز رخسار ماه رفت ۳

از جوش مشتری به دلارام من رسید
بر ماه مصر آنچه ز زندان و چاه رفت ۴

بگذر ز عزم هند که بهر زر سفید
نتوان به پای خود به زمین سیاه رفت ۵

از حرف سرد بر من آتش زبان گذشت
بر شمع آنچه از نفس صبحگاه رفت ۶

از ظلمت گنه به دل پاک من رسید
بر چشم روشن آنچه ز آب سیاه رفت ۷

در محفل وجود مرا زندگی چو شمع
گاهی به اشک صائب و گاهی به آه رفت ۸