خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که به توصیف قدرت و عظمت الهی می‌پردازد. در آن، خداوند به عنوان موجودی توصیف می‌شود که جهان را می‌آفریند، آتش می‌زند، آسمان‌ها را می‌شکافد و بر همه چیز تسلط دارد. همچنین، به صبر الهی و هدایت انسان‌ها به سوی حقایق اشاره می‌شود.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در سنین بالاتر یافت می‌شود.
غزل ۲۷۹۰ - بار دیگر ملتی برساختی، برساختی
بارِ دیگر مِلَّتی بَرساختی، بَرساختی
سویِ جانِ عاشقانْ پَرداختی، پَرداختی ۱
بارِ دیگر در جهانْ آتش زدی، آتش زدی
تا به هفتم آسْمانْ بَرتاختی، بَرتاختی ۲
پَردهٔ هفت آسْمان بِشْکافتی، بِشْکافتی
گوی را در لامَکانْ انداختی، انداختی ۳
سویِ جانانْ بَرشُدی دامَن کَشان، دامَن کَشان
جان‌ها را یک به یک بِشْناختی، بِشْناختی ۴
دَرزدی در طورِ سینا آتشی، نو آتشی
کوه را و سنگ را بُگْداختی، بُگْداختی ۵
بود در بَحْرِ حَقایق، موج‌ها در موج‌ها
بر سَرِ آن بَحْر، جان می‌باختی می‌باختی ۶
صَبر کردی تا که دریا رام گشت و رام گشت
بَهرِ کَشتی بادبانْ اَفْراختی، اَفْراختی ۷
سویِ جانِ عاشقانْ پَرداختی، پَرداختی ۱
بارِ دیگر در جهانْ آتش زدی، آتش زدی
تا به هفتم آسْمانْ بَرتاختی، بَرتاختی ۲
پَردهٔ هفت آسْمان بِشْکافتی، بِشْکافتی
گوی را در لامَکانْ انداختی، انداختی ۳
سویِ جانانْ بَرشُدی دامَن کَشان، دامَن کَشان
جان‌ها را یک به یک بِشْناختی، بِشْناختی ۴
دَرزدی در طورِ سینا آتشی، نو آتشی
کوه را و سنگ را بُگْداختی، بُگْداختی ۵
بود در بَحْرِ حَقایق، موج‌ها در موج‌ها
بر سَرِ آن بَحْر، جان می‌باختی می‌باختی ۶
صَبر کردی تا که دریا رام گشت و رام گشت
بَهرِ کَشتی بادبانْ اَفْراختی، اَفْراختی ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۷۸۹ - پیش شمع نور جان، دل هست چون پروانه‌‌‌‌یی
گوهر بعدی:غزل ۲۷۹۱ - هر دلی را گر سوی گلزار، جانان خاستی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
