این شعر به موضوعاتی مانند پاکی دل، روشنبینی، فقر و توانگری، و اهمیت صداقت و پاکی درونی میپردازد. شاعر از تشبیههای مختلف مانند سینه روشن، گنجینه دل، و آینه صاف برای بیان مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی استفاده کرده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد و درک آنها نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از ادبیات و فلسفه دارد.
غزل ۱۹۲۸ - از سینه صافی دل بی کینه روشن است
دل بی غبار باشد اگر سینه روشن است ۱
گوری است تار، خانه تن بی فروغ دل
از گوهرست اگر دل گنجینه روشن است ۲
پرداز سینه کن، چه ورق می کنی سیاه؟
جام جهان نماست اگر سینه روشن است ۳
چون نافه خون خویش اگر مشک کرده ای
از مو به موی خرقه پشمینه روشن است ۴
سی شب چراغ میکده روشن بود ز می
مسجد ز شمع در شب آدینه روشن است ۵
آمیزشی که هست به هم نیش و نوش را
از شیشه نبات چو آیینه روشن است ۶
دیگ توانگران دو سه روزی بود به جوش
دایم اجاق فقر ز کشکینه روشن است ۷
پنهان مکن، کز آینه صاف روی تو
بر اهل دید صحبت دوشینه روشن است ۸
اندیشه از سیاه دلان جهان مکن
صائب اگر ترا دل بی کینه روشن است ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.