این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به مفاهیمی مانند عشق، صبر، رنج، و ارتباط با خداوند میپردازد. از عناصر نمادین مانند سلیمان، خاتم، آفتاب قیامت، زلف پر خم، و مسیح استفاده شده است تا مفاهیم عمیق روحانی و عاطفی را بیان کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات نمادین و استعاری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارند.
غزل ۱۹۱۴ - کام از تو هر که یافت سلیمان عالم است
دستی که در میان تو شد حلقه خاتم است ۱
پروای آفتاب قیامت نمی کند
هر دل که زیر سایه آن زلف پر خم است ۲
بی غم حیات نیست دل دردمند را
می آید از بهشت برون هر که آدم است ۳
دارد به یاد، سر و دو صد نخل میوه دار
عمر دراز لازمه روزی کم ست ۴
در لاله زار عشق ز گفتار آتشین
پا در رکاب، مهر خموشی چو شبنم است ۵
نخل از زمین پاک فلک سیر می شود
بال مسیح پاکی دامان مریم است ۶
در راه صاحبان سخن چوب منع نیست
طوطی درون خلوت آیینه محرم است ۷
از بیم انقطاع همان می تپد دلم
در بحر اگر چه ریشه این موج محکم است ۸
پروای زخم نیست دل آب گشته را
صائب به زخم آب همان آب مرهم است ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.