این شعر از صائب تبریزی به موضوعاتی مانند یکسانبودن حالات انسان در غم و شادی، حرص و طمع، تلاش برای دیگران، نیتهای متغیر مردم، وحدت وجود و اهمیت نرمدلی در زندگی میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، حقایق عمیق زندگی را بیان میکند.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات و استعارهها نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی دارند.
غزل ۱۵۶۸ - در غم و شادی ایام مرا حال یکی است
فصل هر چند کند جامه بدل سال یکی است ۱
حرص دایم ز برای دگران در گردست
حال این بی بصر و دیده غربال یکی است ۲
عرق سعی برای دگران می ریزد
حاصل خواجه ز مال خود و حمال یکی است ۳
هر نفس اهل هوس نیت دیگر دارند
دل این طایفه و قرعه رمال یکی است ۴
پیش سوزن که به یک چشم جهان را بیند
گوهر عیسی و خرمهره دجال یکی است ۵
پیش جمعی که ازین نشأه به تنگ آمده اند
شادی مردن و آزادی اطفال یکی است ۶
دل اگر نرم شود کار جهان آسان است
گره سخت به سررشته آمال یکی است ۷
ادب پیر خرابات نگهداشتنی است
طبع پیران و دل نازک اطفال یکی است ۸
تا رسیدم به پریخانه وحدت صائب
پای طاوس مرا در نظر و بال یکی است ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.