غزل ۱۵۴۸ - نه ز خط حلقه بر اطراف رخت بسته شده است

نه ز خط حلقه بر اطراف رخت بسته شده است
که نظرها به تماشای تو پیوسته شده است ۱

از غبار خط شبرنگ دل آزرده مباش
که مه روی تو زین هاله کمر بسته شده است ۲

ختم شد بر تو ازان حسن، که از روز ازل
خوبی از هر که جدا شد به تو پیوسته شده است ۳

جلوه رشته تسبیح کند زنارش
بس که در زلف دلاویز تو دل بسته شده است ۴

خوابش از چنگل شهباز رباینده ترست
شوخ چشمی که شکار من دلخسته شده است ۵

بر غزالان سبکسیر، بیابان جنون
از غبار دل من خانه در بسته شده است ۶

دل که چون تیر کج از بیهده گردیها بود
تا نشسته است ز پا، مصرع برجسته شده است ۷

دامن دشت بود سرمه خاموشی سیل
گردش چرخ ز همواریم آهسته شده است ۸

هیچ کس مشکل ما را نتوانست گشود
تا به نام که طلسم دل ما بسته شده است؟ ۹

تا به مغز سخن افتاده مرا ره صائب
پوست بر پیکر من تنگتر از پسته شده است ۱۰