این شعر به مفاهیمی مانند قناعت، طمع، دولت، فقر، و آرزوهای بیجا میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر شعری مانند «بال هما»، «سایه دیوار قناعت»، و «جام نگون باده گلرنگ»، به نقد طمع و آرزوهای دور از دست انسان میپردازد و ارزش قناعت و رضایت را یادآور میشود.
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات و استعارات نیاز به درک بالاتری از زندگی و تجربیات انسانی دارند.
غزل ۱۴۳۶ - آن که از بال هما افسر دولت می خواست
کاش از سایه دیوار قناعت می خواست ۱
داشت از ریگ روان لنگر آرام طمع
آن که از جان سبکسیر اقامت می خواست ۲
نیست گر مرتبه فقر زیاد از دولت
شاه از گوشه نشینان ز چه همت می خواست؟ ۳
داشت از جام نگون باده گلرنگ طمع
آن که آسودگی از افسر دولت می خواست ۴
جرأت حرف که را بود به دیوان حساب؟
عذر تقصیر مرا گر نه خجالت می خواست ۵
که به این عمر کم از عهده برون می آمد؟
گر خدا شکر به اندازه نعمت می خواست ۶
زنگ در دل ز کلامم نتواند شد سبز
طوطیی همچو من آن آینه طلعت می خواست ۷
داشت باران طمع از کاغذ ابری صائب
از لئیمان جهان آن که سخاوت می خواست ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.