این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که به موضوعاتی مانند عشق، شوق، تسلیم، و جذبههای روحانی میپردازد. در آن از استعارههای مختلف مانند قطره خون، دست کوتاه، تخته مشق امید، و مجنون استفاده شده است تا احساسات عمیق و پیچیده را بیان کند. همچنین، اشاراتی به مفاهیمی مانند غفلت، طاعت، و تلاش برای رسیدن به حقیقت وجود دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از استعارهها و اصطلاحات به درک ادبی بالاتری نیاز دارند.
غزل ۱۳۷۸ - قطره خونی شد از دست نگارینش چکید
بس که از دستم به ناز آن نازنین دل را گرفت ۱
دست کوتاه مرا شد تخته مشق امید
شانه تا دامان آن مشکین سلاسل را گرفت ۲
پیش عاشق جان ندارد قدر، ورنه می توان
از نگاه عجز تیغ از دست قاتل را گرفت ۳
کوه تمکین برنمی آید به دست انداز شوق
جذبه مجنون عنان از دست محمل را گرفت ۴
سرکشان را عشق می سازد به افسون چرب نرم
زیر پر، پروانه آخر شمع محفل را گرفت ۵
مفت شیطانند غفلت پیشگان روزگار
سگ به آسانی تواند صید غافل را گرفت ۶
طاعتی بالاتر از دلجویی درویش نیست
دست خود بوسید هر کس دست سایل را گرفت ۷
اینقدر تمهید در تسخیر ما در کار نیست
از نگاهی می توان از دست ما دل را گرفت ۸
در طلب سستی مکن صائب که از صدق طلب
دست من در آستین دامان منزل را گرفت ۹
هر که در دریای هستی دامن دل را گرفت
بی تردد موجه اش دامان ساحل را گرفت ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.