این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از عناصری مانند بتان، فریاد، دل سنگین، ماه، سرو، و چشم شوخ برای بیان احساسات عمیق و پیچیده استفاده میکند. شاعر از نالهها، فریادها، و تصاویر طبیعی برای توصیف عشق و رنجهای عاشقانه بهره میبرد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا، این شعر را برای سنین بالاتر مناسب میسازد.
غزل ۹۴۵ - از دل سخت بتان از ناله ای فریاد خاست
خوش همایون طایری زین بیضه فولاد خاست ۱
من که در خاموشی از آیینه می بردم سبق
نوخطی دیدم که از هر موی من فریاد خاست ۲
تا دل سنگین شیرین هیچ جا منزل نکرد
هر شراری کز زبان تیشه فرهاد خاست ۳
ماه بر گردن نهاد از هاله طوق بندگی
سرو موزون تو تا از گلشن ایجاد خاست ۴
می کند چون دام، چشم شوخ انجم را به خاک
از خرام او مرا گردی که از بنیاد خاست ۵
در شکست قلب ما آن زلف و کاکل بس نبود؟
کان غبار خط مشکین هم پی امداد خاست ۶
وای بر بی طاقتان، کز روی آتشناک او
چون سپند از مهر خاموشی مرا فریاد خاست ۷
ساغرش چون لاله صائب دایم از می سرخ روست
هر که از خاک سیه با داغ مادرزاد خاست ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.