غزل ۶۹۷ - افسردگی است چاره دل دردمند را

افسردگی است چاره دل دردمند را
خاکسترست بستر راحت سپند را ۱

از دار و گیر عشق، ملایک مسلمند
صید حرم چه قدر شناسد کمند را؟ ۲

خضری است شوق دوست که چون راه سر کند
بیرون برد مسلم از آتش سپند را ۳

تا خط مشکبار تو آمد به روی کار
آماده گشت نافه چین ریشخند را ۴

همت بلند دار که خورشید تربیت
در چاشنی است میوه شاخ بلند را ۵

طالع نگر، که خار و خس ما نکرد دود
جایی که ماهتاب بسوزد سپند را ۶

ای باد اگر به گلشن طهران گذر کنی
از ما بپرس صائب نادردمند را ۷