غزل ۶۶۰ - ز نوبهار شود چون شکفته لاله ما؟

ز نوبهار شود چون شکفته لاله ما؟
که خون مرده کند باده را پیاله ما ۱

اگر چه بلبل ما هیچ فصل نیست خموش
یکی هزار شود در بهار ناله ما ۲

کجا به دیده ما هر ستاره می آید؟
به روی ماه گشوده است چشم هاله ما ۳

ز چشم شور همان در شکنجه ایم مدام
اگر چه شد چو هما استخوان نواله ما ۴

به لوح ساده ز ما همچو صبح قانع شو
که حرف، نقطه سهوست در رساله ما ۵

کنیم چشم به تسخیر او چگونه سیاه؟
که رم ز سایه خود می کند غزاله ما ۶

به ما سپهر سیه دل چه می تواند کرد؟
به روی داغ گشوده است چشم لاله ما ۷

نباشد از دل خود چون کباب ما صائب؟
که غیر شیشه کسی نیست هم پیاله ما ۸