این متن دربارهی خطرات حسادت و تأثیرات منفی آن بر فرد و جامعه صحبت میکند. شاعر توصیه میکند که از افراد حسود دوری کنیم و به جای آن، تقوا و پرهیزگاری را پیشهی خود سازیم تا از شر حسادت و حسودان در امان بمانیم.
این متن حاوی مفاهیم عمیق اخلاقی و اجتماعی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند این مفاهیم را درک کرده و از آنها در زندگی خود استفاده کنند.
غزل ۲۶۵۹ - کسی کو را بود در طبع سستی
نخواهد هیچ کَس را تَنْدُرستی ۱
مَدِه دامَن به دستانِ حَسودان
که ایشان میکَشَندَت سویِ پَستی ۲
زیان تَر خویش را و دیگران را
نباشد چون حَسَد در جُمله هستی ۳
هَلا بِشْکَن دل و دامِ حَسودان
وَگَر نی پُشتِ بَختِ خود شِکَستی ۴
از این اِخْوان چو بُبْریدی چو یوسُف
عزیزِ مصری و از گُرگ رَستی ۵
اگر حاسِد دو پایَت را ببوسَد
به باطِن میزَنَد خَنْجَر دودستی ۶
ندارد مِهْر، مُهْرهیْ او چه گشتی؟
ندارد دل، دلْ اَنْدَر وِیْ چه بَستی؟ ۷
اگر در حِصْنِ تَقوی راه یابی
زِ حاسِد وَزْ حَسَد جاوید رَستی ۸
اگر چه شیرگیری، تَرکِ او کُن
نه آن شیر است کِش گیری به مَستی ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.