خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از حافظ، با استفاده از استعاره‌ها و کنایه‌های زیبا، به موضوعاتی مانند عشق، می‌نوشی، هشدار درباره فریب‌های دنیوی، و بی‌اعتباری توبه‌های سطحی می‌پردازد. شاعر از لب‌های میگون و خون شرم و حیا سخن می‌گوید و به مخاطب هشدار می‌دهد که از مکر دختر رز غافل نشود. همچنین، ارزش عیش و نوش را در برابر حرف‌های تلخ مقایسه می‌کند و از توبه‌های بی‌اساس انتقاد می‌کند.

متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به می‌نوشی و مفاهیم مرتبط با آن ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.

مشاهده کامل

نگه دار از لب پیمانه آن لبهای میگون را
که با خون شسته است ای خونی شرم و حیا خون را؟

مشو غافل ز مکر دختر رز هوش اگر داری
که این مکار می گیرد رگ خواب فلاطون را

حریف زخم دندان ملامت نیست لبهایت
مکن نقل حریم میکشان آن نقل موزون را

نمی ارزد به حرف تلخ، عیش باده شیرین
پی یک قطره می بر لب منه صد کاسه خون را

حدیث توبه را با ساده لوحان در میان افکن
مکن در کار پی بر کردگان این نعل وارون را

خرام بی خودی دست طمع در آستین دارد
مده در مجلس می جلوه آن بالای موزون را

به عذر آن که نشنیدی نصیحت های صائب را
به شیرینی بگیر از دست او این کاسه خون را

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir