غزل ۳۳۸ - اگر غفلت نهان در سنگ خارا می کند ما را

اگر غفلت نهان در سنگ خارا می کند ما را
جوانمردست درد عشق، پیدا می کند ما را ۱

ندارد صرفه ای آیینه ما را جلا دادن
شود رسوای عالم هر که رسوا می کند ما را ۲

تماشای بساط زودسیر عالم امکان
نظر پوشیدنی دارد که بینا می کند ما را ۳

اگر روشنگر حیرت به حال ما نپردازد
که دیگر ساده از نقش تمنا می کند ما را؟ ۴

اگر چون قطره در دریای کثرت راه ما افتد
خیال دور گرد یار، تنها می کند ما را ۵

به تلخی قطره ما را ز دریا ابر اگر گیرد
به شیرینی دگر در کار دریا می کند ما را ۶

کدامین غبن ازین افزون بود ما بی نیازان را؟
که چرخ بی بصیرت خرج دنیا می کند ما را ۷

ز چشم بد خدا آن چشم میگون را نگه دارد!
که در هر گردشی مست تماشا می کند ما را ۸

همین عشقی که روز ما ازو شب شد، اگر خواهد
به داغی آفتاب عالم آرا می کند ما را ۹

اگر چون شانه از هر چاک، دل راهی کند پیدا
همان زلف سبکدستش ز سر وا می کند ما را ۱۰

چنین معلوم شد از گوشمال آسمان صائب
که بهر محفل دیگر مهیا می کند ما را ۱۱