غزل ۲۹۳ - دلبر محجوب می خواهد دل پر خون ما

دلبر محجوب می خواهد دل پر خون ما
غنچه نشکفته باشد سبز ته گلگون ما ۱

از حجاب ظلمت این دیوانه بیرون آمده است
دیده آهو نگردد رهزن مجنون ما ۲

از غبار عقل لوح خاطر ما ساده است
زلف لیلی می کند فراشی هامون ما ۳

از برومندی چو شاخ گل به رقص آورده است
چوب خشک دار را جوش نشاط خون ما ۴

گر چه ما در باددستی چون حباب افسانه ایم
دیده دریا بود بر کاسه وارون ما ۵

راز پنهانی که جم در جام نتوانست دید
بی حجاب از خشت خم می بیند افلاطون ما ۶

نکته دلچسب ما با خامشی هم چاشنی است
خامه را بی شق کند شیرینی مضمون ما ۷

با کمال نازکی افکار ما بی مغز نیست
هر حبابی کشتی نوحی است در جیحون ما ۸

هر که با ما همسفر شد روی آسایش ندید
عقده منزل ندارد جبهه هامون ما ۹

در ریاض آفرینش چون دو سرو توأمند
حسن روزافزون یار و عشق روزافزون ما ۱۰

عشق تا مشاطه افکار ما صائب شده است
خال کنج لب بود هر نقطه موزون ما ۱۱