این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که بر اهمیت پردهداری، صبر، پاکی دل، و خاموشی تأکید دارد. شاعر از مفاهیمی مانند عشق، رهایی از تعلقات دنیوی، و فیض الهی سخن میگوید و هشدار میدهد که تفرقه و ناپاکی مانع رسیدن به حقیقت میشوند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان کمسال دشوار بوده و مناسب مخاطبان با سطح درک بالاتر است.
غزل ۱۹۸ - از مروت نیست چیدن غنچه نشکفته را
چون صدف کن پرده داری گوهر ناسفته را ۱
سینه اهل تعلق شاهراه تفرقه است
میهمان باشد کثافت، خانه نارفته را ۲
در دل تنگ است فتح الباب ها عشاق را
خنده ها در پرده باشد غنچه نشکفته را ۳
دیده بیدار نگذارد اگر پایی به پیش
قطع کردن سخت دشوارست راه خفته را ۴
خودسران سررشته پرواز را گم می کنند
سر مده در صید دل ها کاکل آشفته را ۵
پاک چون گردند دل ها، فیض نازل می شود
می رسد از غیب مهمان، خانه های رفته را ۶
با سیه بختی شود آسان ره دور عدم
می توان طی کرد در شب زود راه خفته را ۷
خامشی را رتبه بالا(تر) بود صائب ز نطق
قدر و قیمت بیش باشد گوهر ناسفته را ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.