این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که به موضوعاتی مانند عشق، درد، صبر، دنیاگریزی، عبرتآموزی و ارزشهای اخلاقی میپردازد. شاعر از استعارههایی مانند شمع، گل، خار، آیینه و ماهی استفاده کرده تا مفاهیم عمیق را بیان کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعارهها و اشارات فلسفی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
غزل ۵۸ - نیست غیر از آه، دلسوزی دل افگار را
شمع بالین از تب گرم است این بیمار را ۱
گوهر از سفتن بود ایمن در آغوش صدف
به ز خاموشی نباشد محرمی اسرار را ۲
گل ز شبنم دیده ور گردد درین بستانسرا
از نظربازان مکن پوشیده آن رخسار را ۳
تندخویی نیکوان را دیده بان عصمت است
زود می چیند تماشایی گل بی خار را ۴
چشم پوشیدن به است از دیدن نادیدنی
زین سبب آیینه گیرد از هوا زنگار را ۵
خارخار حرص، فلس از طینت ماهی نبرد
چون ز جمعیت شود دل جمع، دنیادار را؟ ۶
دیده ای کز سرمه عبرت منور گشته است
چشم خواب آلود داند دولت بیدار را ۷
نقطه خاک است سیرو دور گردون را سبب
مرکز ثابت قدم، دایر کند پرگار را ۸
از حریص مال دنیا راستی جستن خطاست
برنیارد گنج پیچ و خم ز طینت مار را ۹
جمع سازد برگ عیش از بهر تاراج خزان
در بهار آن کس که می بندد در گلزار را ۱۰
عاشقان از درد و داغ عشق صائب زنده اند
آب حیوان است آتش مرغ آتشخوار را ۱۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.