این شعر از صائب تبریزی به موضوعاتی مانند تحمل سختیها، قدرت نرمش و قناعت در برابر مشکلات زندگی، و تأثیرگذاری بر دشواریها از طریق صبر و استقامت میپردازد. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند نرم کردن نان سخت با آب یا تأثیر ناله گرم بر دل سنگین، مفاهیم عمیق انسانی را بیان میکند.
مفاهیم عمیق و استعارههای پیچیده در شعر نیازمند درک و تجربهی زندگی است که معمولاً نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. همچنین، برخی از مضامین مانند مرگ و تحمل سختیها ممکن است برای کودکان نامفهوم یا سنگین باشد.
غزل ۱۸ - من ملایم کردم از آه آسمان سخت را
نرم از آتش می توان کردن کمان سخت را ۱
سختی ایام را مردن تلافی می کند
عذرخواهی هست چون مغز استخوان سخت را ۲
گر نمی گردید پیدا، مصرفی چون بیستون
ما چه می کردیم چون فرهاد، جان سخت را ۳
سختیی کان نیست ذاتی، زود زایل می شو
می توان کردن به آبی نرم، نان سخت را ۴
نرم تر از مغز گردانید در کام هما
زور بازوی قناعت، استخوان سخت را ۵
نیست حرف نرم را تأثیر در آهن دلان
ناوک از فولاد می باید نشان سخت را ۶
قسمت منصور از دار فنا خمیازه بود
من کشیدم گوش تا گوش این کمان سخت را ۷
ناله گرمی اگر صائب به فریادم رسد
می کنم نرم آن دل نامهربان سخت را ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.