خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بیانگر تأسف و اندوه از مرگ فردی است که به نظر نویسنده، وجودش برای دیگران عذاب بوده و حالا با مرگش، مردم خوشحال هستند. همچنین اشاره می‌کند که خوب است انسان طوری زندگی کند که پس از مرگ، مردم از او به نیکی یاد کنند.
متن حاوی مفاهیم عمیق اخلاقی و اجتماعی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مرگ و عذاب می‌تواند برای برخی از گروه‌های سنی پایین ناراحت‌کننده باشد.
شمارهٔ ۷ - قطعه
ای بهار طور نمیری که بگن شکرکه مرد
گور بگورکه ز دستش بعذاب عالم بود ۱
خوب آدم بمیره طورکه مخلوق بگن
ایها الناس کیک‌ه مرد عجب آدم بود ۲
گور بگورکه ز دستش بعذاب عالم بود ۱
خوب آدم بمیره طورکه مخلوق بگن
ایها الناس کیک‌ه مرد عجب آدم بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۶ - از یک غزل
گوهر بعدی:شمارهٔ ۸ - غزل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
