این شعر به مفهوم زمان و عشق میپردازد و بیان میکند که زمان به معنای واقعی نمیگذرد، بلکه تکرار است. جوانی و پیری به عشق و تجربههای زندگی مرتبط هستند. کسی که عشق را درک کرده، جوان مانده و کسی که در تکرار روزمره گیر کرده، احساس پیری میکند.
مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی در شعر وجود دارد که ممکن است برای سنین پایین قابل درک نباشد. همچنین، نیاز به تجربهی زندگی برای درک بهتر مفاهیم دارد.
از صدای سخن عشق
صدای ساعت شماطه بانگ تکرار است
نه شب هست و نه جمعه
نه پار و پیرار است
ــ جوان و پیر کدام است
ــ زود و دیر کدام است
اگر هنوز جوان مانده ای به آن معناست
که عشق را به زوایای جان صلا زده ای
ملال پیری اگر می کشد تو را پیداست
که زیر سیلی تکرار
دست و پا زده ای
زمان نمی گذرد
صدای ساعت شماطه بانگ تکرار است
خوشا به حال کسی
که لحظه لحظه اش از بانگ عشق سرشار است
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.