این متن بیانگر آرزوی شاعر برای آشکار شدن زیباییهای نهفته در جهان و طبیعت است. شاعر آرزو میکند که اگر زیباییهای پنهانش آشکار شود، همهجا سرسبز و پر از شگفتی خواهد بود. او همچنین اشاره میکند که این زیباییها از دید مردم پنهان است تا تنها برای او باشد.
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند و آن را درک کنند.
غزل ۲۵۸۶ - گر هیچ نگارینم بر خلق عیانستی
ای شاد که خَلْقَسْتی، ای خوش که جَهانَسْتی ۱
گَر نَقْشْ پَذیرفتی، در شش جِهَتِ عالَم
بالا همه باغَسْتی، پَستی همه کانَسْتی ۲
از خَلْقْ نَهانْ زان شُد، تا جُمله مرا باشد
گَر هیچ پَدیدسْتی، آنِ هَمِگانَسْتی ۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.