خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از معشوق خود با توصیف‌های ظریف و پراحساس یاد می‌کند. او از ناز و عشوه‌های معشوق سخن می‌گوید و چشم‌های او را به سپاهی مجهز به تیغ تشبیه می‌کند که فرماندهی قلبش را بر عهده دارد.

متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های ادبی است که درک آن‌ها ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، برخی از تشبیهات مانند 'تیغ' و 'سپاه' ممکن است نیاز به درک بیشتری از ادبیات داشته باشند.

مشاهده کامل

شمارهٔ ۱۰۹ - مطلع عزل

ای نازدانه یار سر از مهر بازکش
بسیار ناز داری و بسیار نازکش ۱

فرماندهی‌است‌چشم‌تو زابروکشیده تیغ
ییشش سپاه مژه‌، به حال درازکش ۲
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۰۸ - مردمان لئیم
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۱۰ - منت از مردمان پست مکش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.