خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از صحنه‌ی نشستن بلبل و قمری بر سبزه و نوشیدن شراب سرخ سخن می‌گوید. شرابی که بوی آن از بنفشه‌ی برّی متمایز است و درخشندگی آن از ستاره‌ی شعری بیشتر است.
متن شامل مضامین نمادین و عرفانی مانند شراب (که معمولاً در ادبیات عرفانی نماد عشق الهی است) است و درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۹۴ - بر سبزه نشست بلبل و قمری
بر سبزه نشست بلبل و قمری
باید می سرخ چون گل حمری ۱
آری می سرخ درخور است از آنک
بر سبزه نشست بلبل و قمری ۲
آن سرخ میئی که گرش بربویی
نشناسیش از بنفشه ی برّی ۳
آن می که سحابش اندرون بینی
رخشنده‌تر از ستاره ی شعری ۴
باید می سرخ چون گل حمری ۱
آری می سرخ درخور است از آنک
بر سبزه نشست بلبل و قمری ۲
آن سرخ میئی که گرش بربویی
نشناسیش از بنفشه ی برّی ۳
آن می که سحابش اندرون بینی
رخشنده‌تر از ستاره ی شعری ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۳ - شبی گذشت به آسودگی و آزادی
گوهر بعدی:شماره ۹۵ - مرا بود به دیدار تو زین پیش وصالی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
